Wielka historia w małej gminie. Wybory 1989 w gminie Kleszczów.

Liczba odwiedzin

Rozmowa, to najpowszechniejszy, codzienny sposób wchodzenia w kontakt z innymi. Służy nie tylko wymianie informacji, ale też dzięki niej poznajemy się, wyrażamy swoje poglądy. Prowadząc rozmowę dowiadujemy się, co myśli ktoś inny, co czuje i co przeżył.

W etnologii rozmowa ma już inny wymiar: w naszej nauce traktujemy ją jako sposób poznania świata innego człowieka, który nosi on w sobie, czyli jest to dla nas metoda badawcza.

Z jednej strony więc, młodzież uczestnicząca w projekcie, wykorzystała do jego realizacji narzędzie znane im dobrze z życia i na co dzień, a z drugiej strony nasi młodzi współpracownicy mieli okazję uświadomić sobie, jak ważne więzi tworzą się, kiedy z kimś rozmawiamy o jego życiu i przeszłości. Wzbogacamy wtedy naszą pamięć i doświadczenia o opowieści innych i doznania, które nam przekazują. W rozmowie nikt nie jest bierny: jedni przyjmują, inni podarowują.
Rozmowa z drugim człowiekiem jest najlepszym krokiem do jego zrozumienia.

Młodzież takich rozmów przeprowadziła blisko dwadzieścia.
Jak napisali już po zakończonym projekcie:

„Porównując przeszłość i czasy współczesne stwierdzam, że nie chciałabym żyć w takiej Polsce, gdzie jedzenie było na kartki, nie można było wybierać ubrań w sklepach i słuchać różnorodnej muzyki. Poprzez rozmowy z rodzicami i dziadkami pogłębiłam więź między nami, poznałam ich odczucia i zdanie na interesujące mnie tematy. Dowiedziałam się wielu informacji na tematy, które dotychczas w domu nie były poruszane.” (Karolina)

„Udział w projekcie dał mi wiele nowej wiedzy. Dowiedziałam się dużo o przeszłości swojej gminy, o tym jak żyło się tutaj przed laty. Rodzice i babcia opowiedzieli mi o swoim dzieciństwie, o tym, co robili, czym się interesowali i o tym, co od tamtej pory się zmieniło. Dzięki temu zdałam sobie sprawę jak wiele możliwości mamy w dzisiejszych czasach.” (Ania S.)

„Dowiedziałam się więcej o okresie PRL-u, ale przede wszystkim tego, jak postrzegała go moja rodzina. Była to doskonała okazja do spotkań rodzinnych, podczas których poruszaliśmy tematy – jak dotąd - mi obce.” (Zuzanna)

„Po raz pierwszy miałem okazję porozmawiać o minionych >>nieco mrocznych<< czasach w >>luźny sposób<<. Dowiedziałem się jak żyło się w czasach PRL-u.” (Michał)

„Udział w projekcie pozwolił mi również poznać Kleszczów jako miejscowość niczym niewyróżniającą się od pozostałych – przeciwnie niż dziś. […] Z moją rodziną zawsze miałam dobry kontakt, ale rozmowy o ich dzieciństwie, młodości sprawiły, że stali mi się oni jeszcze bardziej bliscy.” (Paulina)

„Teraz wszystkie ważniejsze momenty mojego życia staram się zapamiętywać, aby później w przyszłości móc tę wiedzę przekazać młodszemu pokoleniu. Mam nadzieję, że i oni będą wówczas zafascynowani moimi opowieściami podobnie jak ja słuchająca moich bliskich.” (Monika)

„Dzięki wywiadom z bliskimi dowiedziałam się dużo interesujących spraw oraz poznałam ciekawą przeszłość rozmówców”. (Kamila)

„Miałam okazję porozmawiać ze starszymi członkami mojej rodziny o ich młodzieńczym życiu. Dowiedziałam się wiele o czasach komunizmu oraz o życiu ludzi w tamtym okresie. […] Zrozumiałam więc niektóre ich nawyki, zwyczaje nabyte w minionych czasach.” (Ania K.)

„Nawiązałam kontakt z dziadkiem i ciocią; poznałam szczegóły z ich młodości oraz dowiedziałam się, jak żyło się w naszej gminie przed laty.” (Marta)

Zapraszamy do lektury wywiadów

Autorka zdjęcia (wykorzystanego w nagłówku strony): Kamila Walasiak